آنــﮧ! تــڪـرار غــریــبــانـــﮧ روزهــایــت چـگــونــــﮧ گــذشت ،

وقــتــی روشــنی چــشــمهایت ،

در پـشــت پــرده هــاے مــﮧ آلــود انــدوه ، پــنـهــاטּ بـود .

با مــن بــگو از لحـظــﮧ لــحــظــﮧ هــای مـبــهــم ڪــودڪــی ات ،

از تــنــهــایــی مـعـصـومـانـــﮧ دسـتهایـت ،

آیـا مــی دانــی ڪـﮧ در هـجـوم درد هــا و غــم هــایت ،

و در گــیــر و دار مــلـال آور دوراטּ زنـدگی ات ،

حـقـیـقـت زلالـــی دریاچــﮧ نـقـره ای نـهــفـتــﮧ بــود؟

آنـــﮧ! اڪـنوטּ آمــده ام تا دسـتهــایت را به پـنـجــﮧ طلایی خورشید دوستی بسپاری ،

در آبــی بـیـڪراטּ مــهــربــانــی هــا بـــﮧ پــرواز درآیی ،

و آیـنـک آنــﮧ! شــکفــتن و ســبز شــدטּ در انتــظــار تـوســت ، در انـتــظار تو ...